6 juni - Niet snel, maar vlot…

Momenteel zit ik te genieten in een mooi boemeltreintje op de weg terug van Winschoten naar Groningen. Vanmiddag heb ik namelijk weer rijles gehad! In het half uurtje dat ik nu in de trein zit dus genoeg tijd om jullie nog even een update te geven over mijn (hopelijk) laatste rijlessen. (@ Harry [mijn rijinstructeur die zich altijd verbaast over de grootte van mijn tas]: Dat is dus het geheim achter de grote rugzak die ik mee sjouw, puur om mijn laptop te vervoeren voor dit soort belangrijke bezigheden in de trein!)

Okay, dat terzijde. Nu even over de rijlessen. Vandaag was ik zelf best tevreden over het rijden. Zolang ik de rust erin houd, gaat het lekker. Het fileparkeren ging jammer genoeg nog niet perfect, maar dit ga ik zeker weten nog onder de knie krijgen zodat ik de examinator hopelijk kan verbluffen met mijn (vrouwelijke) parkeerskills. Ik heb nu nog even wat lessen achter elkaar om een heel klein beetje wegwijs te worden in Winschoten en de belangrijkste obstakels te leren kennen en dat helpt echt.

De vorige keer dat ik in Winschoten reed, ging het autorijden werkelijk waar heel crappy en ik begon zelfs aan mijn rijvaardigheid te twijfelen. Gelukkig ging het vandaag dus stukkenbeter en zat ik lekker relaxed achter het stuur! Tijdens het autorijden moeten er gewoon niet te veel andere dingen in m’n hoofd zitten (problemen met vliegtickets, het regelen van een visum, etc etc) en moet ik zeker niet gaan nadenken over de domme foutjes die ik soms maak. Gewoon goed opletten, kijken, vlot door het verkeer heengaan en mijn plan klaar hebben. Snel zijn hoeft niet heb ik geleerd, want daardoor wordt het alleen maar chaotisch en gaan de dingen mis. (Wat een wijze lessen die rijinstructeurs je soms wel niet bijbrengen…)

Ik moet zeggen dat het trouwens best goed voelde om bijna geheel zelfstandig vanuit Winschoten naar Veendam te rijden om daar een leerling af te zetten en dan over de snelweg weer terug te gaan richtingen Winschoten. Ja, vandaag zat ik er lekker in: Plezier gehad in het rijden, weer veel geleerd, zonnetje erbij, koetjes in de wei, bijna perfect! De rijlessen die ik gewonnen had, zijn er nu wel doorheen, maar wat extra ervaring op de weg is natuurlijk niet verkeerd. De kans dat ik ga slagen is dan alleen maar groter en een tweede keer afrijden zit er voor mij het aankomende half jaar niet in. Hopelijk is de examinator binnenkort ook tevreden genoeg met mijn driving skills om mij het roze pasje toe te zeggen. Ik ga jullie niet vertellen wanneer het werkelijk zo ver is dat ik moet afrijden, want ik ken een aantal mensen (waarvan ik natuurlijk geen namen zal noemen) die me dan helemaal zenuwachtig gaan zitten praten voor de tijd. Als het afrijden gelukt is dan horen jullie het en mocht het niet zo succesvol zijn geweest, dan… Nouja, daar ga ik nu nog maar even niet vanuit! ;-)

Okay, het boemeltje is weer bijna in ‘de grote stad’, dus tijd om de laptop uit te zetten. Tot spreeks!