2 maart - Terug naar de praktijk van het autorijden...

Het theoriecertificaat is nu wel binnen, maar de praktijk moet nog wel gehaald worden. Juist de praktijk van het autorijden valt helaas de laatste tijd flink tegen…

Op een leeg industrieterrein voel ik me wel veilig en gaat alles goed, maar als ik te veel handelingen tegelijkertijd moet doen (kijken, gas minderen, opletten, schakelen, remmen, optrekken enzovoort, enzovoort, enzovoort), ja, dan gaat het mis.

Zo wilde ik de laatste rijles heel enthousiast gaan stoppen voor een rotonde (verkeer op de rotonde heeft immers voorrang!), maar ik had even niet door dat er een oude man op een fiets achter mij wilde oversteken en dat ik door mijn remgedrag hem bijna van de fiets gooide… Oeps! Dit is dan nog maar één voorbeeld, maar geloof me: er zijn er helaas veel meer!

Ik hoop natuurlijk wel dat alles binnenkort een stukje beter gaat en er weer wat vooruitgang inzit. Ik weet niet waar mijn gedachten de laatste tijd zijn als ik aan het autorijden ben, maar ze zitten in ieder geval niet naast me in de auto. Gelukkig zit Harry wel naast me, zodat hij in geval van nood de ongelukken nog kan voorkomen. (Zijn tips zijn overigens ook wel handig!)

Wat wel steeds beter gaat is het in de gaten houden van de weg. De verschillende bestuurders, verkeersborden, voorrangsregels, zebrapaden, kinderen en ook honden die stli blijven staan op de weg. Het autorijden op zich hoort niet eens zo moeilijk te zijn, maar het is (de onvoorspelbaarheid van) het overige verkeer dat het lastig maakt.

Waarschijnlijk is voor mij het best om me gewoon minder druk te maken over de handelingen die je moet doen tijdens het autorijden en er op vertrouwen dat er ook dingen zijn die al vanzelf gaan (zoals schakelen). Dan kan ik me pas écht op de weg concentreren en zal ik die ene overstekende voetganger net iets eerder in de gaten hebben dan nu. Wijze woorden, maar hopelijk de volgende keer ook nog de dagen. Dus: Wordt vervolgd!